به گزارش پایگاه خبری محیز طیست ایران - سبز پرس و به نقل از مدیر کل حفاطت محیط زیست استان کرمان - مهندس دامنگیر؛ کارکنان این سازمان از ۱۱۴ نفر به به ۳۴۰ نفر خواهد رسید. امیدواریم این افزایش نیرو گامی باشد در جهت حفظ محیط زیست استان کرمان و باز هم امید واریم که این افراد از بین متخصصان و دلسوزان محیط زیست انتخاب شده باشند تا بتوانند گامی مهم را در راه محیط زیست استان بر دارند. و همچنان امید داریم که قسمتی از این کارکنان هم به پارک ملی خبر اعزام شوند و با افزایش نیروهای محیط بان اندوخته های ارزشمند این دیار نیز با جدیت و بیش از پیش حفظ شود. اما یک نکته بادمان باشد که موفقیت اینگونه سازمانها ؛که مستقیما با زندگی و معیشت مردم سر و کار دارند؛ در گرو آموزش و همراه کردن مردم در جهت حفط محیط زیست ان منطقه است که امیدواریم جناب مهندس دامنگیر این فاکتور مهم را هم فراموش نکند و در امر آموزش و فرهنگ سازی مردم و حاشیه نشینان مناطق حفاظت شده هم گامهای موثری بردارد. 

یادمان باشد که آگاهی و مشارکت مردم مهم ترین فاکتور در امر حفظ محیط زیست می باشد.

برچسب‌ها: محیط زیست, کرمان, پارک ملی خبر

بی شک  دردناک ترین اتفاق زیست محیطی  در سال گذشته در روستای هدف گردشگری خَبر؛ جایگزینی دیواره های بتنی به جای پوشش گیاهی در رودخانه این دهستان به منظور مهار سیلاب بود که صدمات سنگینی را بر زیست بوم این منطقه وارد آورد. اما دردناک تر از ان ، این است که این دیوارهای بتنی بدون حتی تجربه یک بار مهار سیل روبه نابودی می باشند!! جالب آنکه فقط یک سال از عمر ساخت آن می گذرد و هنوز این پروژه غرور آفرین آلخیزداری به پایان نرسیده است! اما مشکل از کجاست و چرا عمر مفید این سازه ها که حداقل آنرا ۵۰ سال در نظر می گیرند به یک سال نرسیده رو به پایان است؟ سوالیست که حتما مهندس ناظر این پروژه جواب آنرا بی شک می داند! اما با نگاهی سطحی به تصاویر زیر می توان به یک نتیجه رسید و آنهم استفاده از مصالح غیر استانداردیست که در این به اصلاح پروژه ملی استفاده شده است! ماسه ای که بخش اعظم آنرا خاک تشکیل می دهد بی شک بیش از یک سال هم دوام نخواهد اورد! نکته جالب تر آنکه این پوسیدگی در نقطه ای آغاز شده که محل تلاقی دو آبراهه اصلی حوزه آبریز دهستان خبر است( دره معدن و شاه ولایت) یعنی خسارت بار ترین نقطه!. حال باید پرسید که دیواری که حتی تحمل گرما و سرما را ندارد آیا می تواند حفاظی در برابر سیل های این منطقه باشد؟  اکوسیستم حاشیه رودخانه خبر با این دیوار بتنی کاملا از بین رفت و حق حیات از خیلی از موجودات و پرندگانی که در حاشیه این رودخانه زندگی می کردند از انها سلب شد برای حفاظت از باغات  حاشیه این رودخانه و از همه مهمتر سرمایه اصلی این دهستان که روستایست با نام هدف گردشگری! با این دیوار مریض! از بین رفت تا مردم این ناحیه آسوده بخوابند که بلایای طبیعی را یارای مبارزه با تکنولوژی نیست! اما تکنولوژی که در آن استاندارد ها رعایت نشود در مقابل  خشم طبیعت هرگز یارای مقابله نخواهد داشت! راستی با این چند صد میلیون بوجه ای که صرف ساخت این دیوار ۱۰۰۰ متری شد میشد چه طرح های پایدار و هم گام با محیط زیست را در این منطقه اجرا کرد؟ چند هکتار از جنگلهای بیمار این منطقه را که آلوده به آفت لورانتوس است را پاکسازی کرد یا طرح های آبخیزداریی را اجرا کرد که از حرکت رواناب جلو گیری کند؟ و چرا همیشه ما باید بین بد و بدتر همیشه بد تر را انتخاب کنیم؟

 

 

اگر بنویسی که می گویند  همیشه به دنبال جلوگیری  پیشرفت این منطقه هستی و اگر هم ننویسی خودت آرام نمی گیری در برابر این همه نامرادی که در این چند ساله بر احوال دهستان ( همان روستایی که در تیر رس گردشگریست!) خبر  می رود و با خود می گویی پس تکلیف این طبیعت که زبان ندارد چه می شود و چه کسی باید از آ دفاع کند؟!! سال های گذشته پروژه توسعه تفرجگاه شاه و لایت خبر بدست پیمانکاران سپاه پاسداران شهرستان بافت بود که چند آلاچیق بر روی این تفریگاه یادگار گذاشتند و امسال هم پیمانکاری دیگر از ریشه همه آنها را با خاک یکسان کرد و طرحی نو در انداخت در راستای همان هدف متعالی گردشگری در این دهستان! بارها گفتیم و نوشتیم جنابان تصمیم گیرنده والا به پیر و پیغمبر هیچ کجای دنیا بر روی سرچشمه آب شرب یک روستا بساط برای هدف گردش پهن نمی کنند!!  آنهم با این وضعیت اسفناک فرهنگ گردشگری ما! اما کدام گوش شنوا می بیند!! و امسال با استناد به این تصویری که علی کرمانی ارسال کرده؛ شاهد معماری جدید دیگری هستیم در این چند وجب جا و انگار در این منطقه جای دیگری وجود ندارد برای مغول باطنان گردشگر!! مگر شما هدفتان از این پروژه های طبیعت بر انداز را ایجاد اشتغال نمی نامید؟ پس چرا از همان افرادی که اقدام به احداث تفریگاه و مجتمع اقامتی کرده اند حمایت نمی کنید، از عقل بدور است که دست فروشی مردم بومی این منطقه در لب خیابان را اشتغالزایی بنامیم و همه خوب می دانیم که این یک ناهنجاریست و نه شغل!و نتیجه این پروژه تفریحگاه شاه ولایت بر مردم این منطقه چیزی نخواهد بود جز هزاران نوع بیماری عفونی و  کوله باری از ظروف یکبار مصرف که سلامتی ساکنان  این روستای هدف  گردشگری را هدف گرفته  اند! اگر این چنارهای چند صد ساله شاه ولایت زبان داشتند به شما چه می گفتند که حتی حق نفس کشیدن را با انباشت بتن و سنگ در پای ریشه آنها ؛از آنها دریغ می دارید؟ هیچ از خود پرسیدید که سال گذشته دلیل زانو زدن یکی از همین چنارها برای همیشه، چه بود؟ اگر نگاهی به ریشه خشکیده ان می انداختید متوجه حرف من می شدید. ریشه درخت نیاز به اکسیژن و هوا دهی دارد و در صورت نبود اکسیژن دچار خفگی می شود! در نظر نگرفتن همین مسایل ریز ضربات جبران ناپذیری را بر طبیعت وارد می کند. اصلا درختان هم به کنار! به طبیعت رحم ندارید لا اقل رحمی به مردم ( همان افرادی که اسم گردشگر را یدک می کشند اما از ابتدایی ترین اصول رفتار با طبیعت بی اطلاع اند!)  بکنید که می خواهند در زیر سایه این درختان که دیگر نای ایستادن ندارند، بساط گردششان را پهن کنند! با این پروژه های شما دیگر رمقی برای این درختان نمانده و می روند به سرنوشت همان چنارهایی دچار شوند که برای مهار سیل در همین منطقه از ریشه در آمدند!! و شاید روزی یکی از همین چنارها با زانو زدن خود بر روی شما مسئول محترم؛ انتقام خود و طبیعت بی زبان را از این همه ظلم بر طبیعت گرفت!

عکس از علی کرمانی

وبسایت اداره کل محیط زیست استان کرمان آماری جالب از جمعیت حیات وحش پارک ملی خبر نوشته که کمی جالب بنطر می رسید. برای مشاهده اآن  می توانید به این آدرس بروید.(البته خبر مربوط به تیرماه ۱۳۹۰ میشود)

بنده  کاری به درست بودن این عدد ۴۲۰۴ ندارم. بهر حال هر فردی که در این منطقه زندگی کرده باشد به راحتی می تواند  تشخیص دهد که این عدد بقول عامیانه فقط یه آماره!! اولین کلمه جالبی که تو این خبر به چشمم خورد؛ واژه حلال گوشت بود، که چرا از این واژه استفاده شده حتما مدیر کل محترم دلیل قانع کننده ای دارند. و چرا  آماری از باقی حیوانات که حتما از دید ایشان حرام گوشت!! خواهند بود، ندارند.  نکته جالب دومی که در این گزارش وجود دارد عامل اصلی این معضلات و مشکلات بوجود آمده در این پارک مثلا ملی هست که باز جلاد نابکار، خشکسالی چوب در چرخ طبیعت بی نوای خَبر می کند و نمی گذارد این منطقه آرام و قرار داشته باشد. جناب آقای مهندس دامنگیر ، مدیر کل محترم !  بیشک شما بهتر از هر کسی میدانید که حضور شکار چیان در این پارک ملی به طرز فاجعه باری بیداد می کند (نمونه آن را در همان 11 راس حلال گوشتی بجویید که چند روز قبل قربانی شدند) چرا ما همیشه دوست داریم که  از بحث اصلی به حاشیه برویم. گیرم که با این آمار و ارقام نشان افتخار هم به کرمان تقدیم کردند( که البته در حیطه محیط زیست تعریف نشده است!) آیا چیزی را از مشکلات کم می کند؟ زمانی که این منطقه تبدیل به پارک ملی ( بالاترین درجه حفاظتی) شد جمعیت همین به قول شما حلال گوشت ها ۸۰۰۰ راس بود که پس از ۱۲ سال به جای دوبرابر شدن به نصف کاهش یافته!! آیا دلیل این کاهش فقط خشکسالی می تواند باشد؟( که البته بر طبق همین خبر اقداماتی از قبیل ساخت آبشخور و توزیع علوفه را انجام داده اید) گونه های جانوری متعددی قبلا در این منطقه زندگی می کردند که الان از آنها فقط داستان هایش مانده (مانند گور ایرانی و کرکس و خرس سیاه) همه این عقب گرد ها را نمی توان به گردن خشکسالی انداخت زیرا بی شک حیوانی که در طبیعت زندگی می کند آنقدر توانایی دارد که خود را با شرایط سخت تطبیق دهدالبته اگر در این چرخه طبیعی موجودی بنام انسان دخالت نکند!! من منکر زحمات محیط بانان نیستم اما برای اجرای یک برنامه موفق در عرصه های زیست محیطی باید مردم را در آن برنامه ها دخالت داد. تا زمانی که نتوانید فکر مردم را نسبت به محیط زیست عوض کنید و آگاهی آنها را بالا ببرید، مطمئنا این آمار شما به یک دهم کنونی ( که درست بودن این آمار هم جای سوال دارد!!) کاهش خواهد یافت. امیدوارم روزی برسد که میان حلال گوشت و حرام گوشت تفاوتی قایل نشویم و آگاهی آنقدر بالا برود که مردم هم به این حلال گوشتان به چشم همان حرام گوشت بنگرند!

باز هم اخبار ناخوشایند! باز هم قتل و عام و جنایت مشتی انسان نما که چون قوم مغول به جان طبیعت بی گناه افتاده اند و جلاد مآبانه می درند و می برند!! شنیده ها حاکی از آن است که چند روز پیش در پارک ملی خبر  دو شکارچی که هنوز بقول معروف پشت لبشان هم سبز نشده با تیر اندازی بسوی گله ی کل و بز در این پارک 11 راًس کل و بز بی نوا را از پا در آورده اند . البته گویا محیط بانی این دو نوجوان را شناسایی کرده و در تعقیبشان است. اما نوش داروی پس از مرگ سهراب چه سود!! گیرم که دستگیر هم شدند اما آیا این جریمه ها دردی را از حیات وحش وطن دوا می کند؟ آیا این 11 راًس حیوان بیچاره که معلوم نیست با چه زجری کشته شده اند دوباره به این طبیعت باز می گردند؟ کجای کار می لنگد که هنوز باید شاهد یک چنین حوادث وحشیانه ی باشیم. وقتی این دو نوجوان که سنشان گویا به بیست سال هم نمی رسد ، دست به چنین جنایت هولناکی می زنند، در سن های بالاتر چه شخصیتی در آنها رشد خواهد کرد!!؟  آخر داستان این است که هر کدام از آنها نهایتا یک میلیون تومان ؛ آنهم بصورت اقساطی !!! جریمه میشوند و با سرعت تمام به خانه بر می گردند چونکه باید کوله بار را ببندند برای شکار!!!

آری اینگونه است که تمام زحماتی که بهرام سلطانی ها و انصاری ها در راه حفظ زادبوم وطن می کشند به همین راحتی بر باد می رود و هنوز که هنوز است باید جای خالی قانون را در عرصه محیط زیست احساس کرد.

به علت عدم حضورم در ایران موفق به ارایه عکس نشدم اما در تلاشم که از دوستان تصویری از این جنایت هولنک بدست بیاورم و در صورت موفقیت آنرا منتشر خواهم نمود.

خبری بر روی سایت خبری سبز پرس درج شده با این عنوان که

 اراضی تصرف شده در دهستان خبر توسط استاندار باز پس گرفته میشود

ازشنیدن این خبر خوشحالیم که بالا خره در دفاع از منابع ملی  واکنشی نشان داده شد. اما می ماند دو نکته:

اول اینکه چرا باید سازمانی با آن همه وسعت و نام وزین جنگلها و مرتع و آبخیزداری آنقدر قوانینش ضعف داشته باشد و آنقدر کم توان باشد که نتواند از پس یک اینچنین تصرف ناچیز بر بیاید که آخر سر استاندار وارد عمل شود!! وای بحال زمین خواری هایی که در وسعت وسیع تر و توسط افراد قدرتمند تر صورت می گیرد!! پس نقش اداره منابع طبیعی و یگان حفاظت آن چیست؟ و اصلا این یگان حفاظت به چه دلیلی بوجود آمده که حتی کوچکترین توانی را در حفاظت ندارد!! چگونه میشود فردی اینگونه با خیال راحت نهال کاری و بذر کاری کند و به مدت دوسال از طرف خود اداره منابع طبیعی هم آنجا بعنوان منطقه قرق اعلام شود و نتیجه آن نهال ها گردو و بادام شیرین باشد!! پس نکته ای که میماند این است که بی شک افرادی در خود اداره منابع طبیعی در این امر زمین بلعی !! شراکت دارند و قوانین آبکی منابع طبیعی را راحت دور میزده اند!!

دوم : در متن این خبر آمده که "به علت بارور شدن درختان، در حال حاضر نمی توان آنها را به مکان دیگری منتقل کرد و انتقال آنها باید در فصل بهار صورت گیرد و به همین دلیل هم تحویل زمین های تحت تصرف فرد خاطی به منابع طبیعی هم در بهار آینده اتفاق خواهد افتاد"

نکته ای که اینجاست این است که ارتفاع درختان بادام شیرین یا همان بادام زراعی فقط ۱۵ سانتی متر است چون یکسال بیشتر از کاشت آنها نمی گذرد و اگر بنا به جابجایی باشد پس باید سالها را صبر کرد !! و نکته بعد ممکن است تا بهار سال آینده اصلا استاندار عوض شود و یا در این بلبشو آباد قوانین منابع طبیعی بندی پیدا شود که مانع باز پس گیری این اراضی شود!!

سوالی که اینجاست چرا استانداری این لطف خود را کامل نکرده و اراضی را باز پس نگرفته حالا بهار هم کار انتقال نهال ها را انجام دهد!!البته عنوان کردم که ارتفاع نهال ها فقط ۱۵ سانتی متر است!!

البته کار استاندار محترم قابل تحسین است اما ای کاش فقط به باز پس گیری اراضی بسنده نشود و این مشکل بوجود آمده ریشه ای حل شود و عوامل این کار حتما بازخواست شوند!!

هر چند دلهره باقی ماندن زمین خواران بر جایگاه خودشان همچنان باقیست اما امیدواریم این اتفاق صورت بگیرد.چون قوانین منابع طبیعی از ابتدایی ترین بخنامه در یک دبستان ابتدایی تر است!!

 

 

 

 

 نخستین جشنواره کشوری گردو در اواخر شهریورماه در شهرستان بافت  برگزار می شود برای دریافت جزئیات بیشتر به این نشانی مراجعه فرمایید.

البته خیلی پیش تر باید این برنامه اجرا می شد و مشکلات باغداران بررسی میشد

امیدواریم که این جشنواره با خود دستاوردی را برای باغداران گردو داشته باشد و برنامه ریزی کارشناسانه ای در جهت افزایش تولید و استفاده از تکنیک های روز کشاورزی را در بر داشته باشد، منتطر می مانیم تا خروجی این برنامه ببینیم. کاش بجای اصرار بر ایجاد اشتغالهایی که متناسب با استعداد بوم شناختی این مناطق نیست بر همین داشته ها تکیه می کردیم و با مدیریت درست داشته های بومی در جهت آبادانی این منطقه گام بر میداشتیم.

 

 اینجا همان دهستانیست که به بهشت گمشده در کویر  مشهور است. همان طبیعت بکری(البته بود!!) که خیلی ها برای فرار از هیاهوی شهر و گرمای ظاقت فرسای جنوب اینجا را انتخاب می کردند که هم از طبیعتش بهره ای ببرند و هم از آب و هوایش . اما این روزها حال این بهشت ما خوب نیست زیرا که نرم نرمک در زیر چرخهای نادانی جان می سپارد. طبیعتش را با هدف حفظ طبیعت نابود میکنند و اسمش را می گذارند توسعه!!آری اینجا مکانیست که سازمان میراث فرهنگی روستای هدف گردشگریش نامیده اما امروز بیشتر هدف تخریب است تا گردش!! درختان کهن سالش را ریشه کن کردند تا با سیمان و سنگ سیلش را مهار کنند. اینها حاصل تفکر جمعی مشتی نادان است که به خیال خود دارند اثر آبادانی به جا می گذارند اما نمی دانند که این کارها نه تنها آبادانی نیست که خیانتیست در خق نسل حاضر و آینده و آیندگان حتما سرزنشمان خواهند کرد برای اینهمه نابخردی که در حق آنها کردیم. این را نوشتم برای نسل آینده که بدانند ما خواستیم مقاومت کنیم اما این نادان ها با منطق و فکر بیگانه اند و اصلا در مورد عواقب این کارها فکر نمی کنند!!...

تصاویر زیر از یک مکان در قبل و بعد از تخریب گرفته شده اند.

عکس ها از : حسام سلجوقی

 

 

تو اگر در اين بيابان غزلي جو آب خواهي

عجبا كه از سرابي شطي از شراب خواهي

جامعه محیط زیست ایران در سوگ انسانی والا

باور کوچ مهندس یاسر انصاری کجوری مدیر پایگاه خبری سبز پرس بسیار سخت و سنگین است. نگارنده به نوبه خود این غم بزرگ را به جامعه محیط زیست ایران و همسر ایشان سر کار خانم مژگان جمشیدی  تسلیت می گوید و از درگاه الهی آرزوی صبر برای بازماندگان ایشان می کند.

"هرگز زانو نخواهم زد حتی اگر سقف آسمان کوتاه تر از قدم باشد"

معمولا طنزهای اجتماعی در لابلای خود می کوشند تا بسیاری از مشکلات جامعه را به تصویر بکشند و کاستی ها را گوشزد بکنند. اما گاهی اوقات همین طنزها می شوند معضلی برای جامعه!!! این تصاویر مربوط به تبلیغات سریال قهوه تلخ هست که اینگونه در طبیعت رها شده اند. با شرایط کنونی جامعه ما که در آن محیط زیست و طبیعت اصلا مفهوم خاصی برای مردم آن جامعه ندارد. توقعی هم برای ساخت این تلخندها در این موضوع نمی رود. اما انصافا دیگر نمک بر روی زخم نباشید!!!!

توضیح: تصاویر مربوط به قبل از عملیات غرور افرین طرح به اصطلاح آبخیزداری در رودخانه دهستان خبر می باشد!!