البته نویسنده عزیز در مورد اطلاعات پوششی اون کمی اشتباه کردن. تو اون ارتفاعات بنه(پسته وحشی) نمی تونه رشد کنه.








نتنها مقامات محلی که مقامات شهرستان و استان نیز هیچ تعهدی در این زمینه نیندیشیده اند. وجود حجم گسترده ای از از زباله و آشغال در مسیر رودخانه از تفریحگاه شاه ولایت؛ که درست در روی چشمه های جوشان رودخانه خَبر که تنها منبع آب منطقه می باشد؛ تا پل معروف به پل بهداری ، نتنها سبب نابودی آبزیان مختلف این رودخانه از جمله ماهی قزل آلا شده ، بلکه سبب انتقال بیماریهای مختلف به موجودات و انسان شده است . وجود زباله هایی که هیچ کدام در چرخه طبیعت تجزیه نمی شوند { از ظروف یکبار مصرف گرفته تا پوشک بچه و...} و هر روز بر میزان آنها افزوده می شود.
اگر بخواهیم کمی به گذشته برگردیم در بحث تله کابین پارک ملی خَبردر چندسال پیش ،همین مقامات محلی که از قضا یکی از آنها هم سابقه 30 ساله در امر محیط بانی منطقه دارد، بدون توجه به خطرات زیست محیطی ، مصرانه خواستار احداث تله کابین بودند و ده ها نامه و شکایت برای احداث آن نوشتند؛ هر چند که خوشبختانه به لطف و پیگیری دوستداران محیط زیست این طرح منتفی شد، اما اکنون همان مقامات(شورای روستا و دهیاری )دست به روی دست گذاشته و سکوت را ترجیح داده اند و شاهد مرگ تدریجی این منطقه خوش آب و هوا می باشند . براستی آیا اینان در این منطقه زندگی نمی کنند و یا خود از این آب رودخانه استفاده نمی کنند؟ اصلا چه اصراری وجود دارد که این تفریحگاه را در این مکان که منشاء شاهرگ حیاتی جمعیت چند هزار نفری روستای خَبر است توسعه دهند ؟ کدام مامور بهداشت تایید می کند که سرویسهای بهداشتی در مکانی ساخته شود که دقیقاً از ده متر پایین تر آن چشمه می جوشد ؟ پاسخگوی این معضلات کیست؟ آیا هیچ فرد ناظری وجود ندارد که آقایان سر خود هر کاری که بخواهند انجام دهند ؟ آیا خود مردم بومی حق زیستن در این منطقه را ندارند؟
اختصاص یک ماشین زباله که آن هم هفته ای یک بار برای جمع آوری زباله ها می آید، تنها اقدام مفید در این مورد است اما مشکلی که وجود دارد انباشتگی زباله ها در طی یک هفته می باشد که خود مسافران این زباله ها را به درون رودخانه رها می کنند چرا که آب جاری هیچگاه آلوده نمی شود!!! . جالب تر آنکه همان هفته ای یک بار که زباله ها جمع آوری می شوند در تپه های اطراف خالی می شوند بدون دفن و یا هر اقدام دیگر که نتیجه آن بازگشت دوباره زباله ها به درون رودخانه و باغات مردم می گردد.
متاسفانه صدا و سیمای مرکز کرمان با ساخت برنامه های تبلیغی و معرفی نقاط خوش آب و هوای کرمان که" خَبر" در راس آنها قرار دارد، فقط به جنبه های تبلیغاتی برای سفر به این مناطق را در اولویت قرار داده است و حتی یکبار هم به بررسی مشکلات ومعضلات این مناطق نپرداخته است جالب انکه در همین چند وقت اخیر برنامه ای تحت عنوان" شبهای کرمان " در پاسخ به این سوال که چرا مشکلات این مناطق را معرفی نمی کنید، با بیان اینکه هدف این سازمان فقط معرفی نقاط خوش آب و هواست نه بیان مشکلات آنها ، بسنده کرد. سوالم این است آیا منطقه ای مانند پارک ملی خَبر که نتنها در استان که در کشور شناخته شده است ، احتیاج به تبلیغ دارد؟ اگر بیان مشکلات این مناطق به صدا و سیما که تاثیر گذار ترین رسانه بر اذهان مردم و تغییر نگرش مسئولان استان بر روند نظارت بر این مشکلات می باشد، ارتباط پیدا نمی کند پس وظیفه این رسانه چیست ؟ آیا چیزی جز اطلاع رسانی است؟
در هر صورت عدم اقدام به موقع و جدی در خصوص بحث آلودگیهای منطقه گردشگری خَبر که که به جرات می توان گفت زیبا ترین و خوش آب و هواترین منطقه در جنوب شرق ایران می باشد سبب وارد آمدن لطمات جبران ناپذیری بر این منطقه خواهد شد.دادن آموزشهای لازم به مسافران از طریق نصب تابلو ها و بروشورها ، دادن تذکر های شفاهی و ... به نحوی شاید بتواند از این معضل بکاهد.
در مجموع امیدواریم که با تمهیدات به موقع و لطف و توجه بیشتر مسئولان رده بالای استان و شهرستان ، این مکان خوش آب و هوا بتواند مکانی برای آسایش مسافران و گردشگران باشد. البته چشم ما آب نمی خورد!!!؟؟؟
تصاویر گویای بهتر مطالب من هستند







تقدیم به مدعیان حفاظت از منابع طبیعی که در عمل ثابت کرده اند که فقط حرف می زنند
فکری کنید سلسله بندان رسیده اند انگار قرنهاست آیینه ها آرمیده اند
لبخند را چه ساده به غم ها فروختند آری ز منفعت طلبی ها چه دیده اند
چه بخوانید و چه نخوانید دیگر مهم نیست . از بس نامرادی دیده ایم و از بس ظاهر سازی و عوام فریبی دیده ایم دیگر مهم نیست فقط با چشمی پر از اندوه و دلی پر از درد انتظار نابودی طبیعت بکر پارک ملی "خبر" رامی کشیم فقط ، فقط ...
بی شک پارک ملی "خبر"یکی از مناطق اکوتوریستی و کاملاً با آب و هوای استثنایی در استان کویری کرمان است که البته با شرایط موجود و روالی که طی می شود از آن چیزی باقی نخواهد ماند ( باقی نمانده ..!!)جز همان کـویـر.
براستی آنان که ادعای حفاظت از منابع طبیعی را دارند آیا شود گوشه چشمی هم به این منطقه کنند؟
(البته بقول امروزی ها زود جو گیر نشوید و جهت پیگری نامه پاراف کنید( البته ما را امید به همان هم نیست!!) ؛ مشکل همین تصمیم گیریهای موضعی و درمان های سر پاییست، عمیقاً بیاندیشید)
روی کار آوردن تعدادی محیط بان که در لباس مقدس محیط بانی بجای حفاظت، اسلحه بدست گرفته و همچون حیوان درنده به جان حیات وحش منطقه افتاده اند و جالب آنکه بعضی از همین آقایان شکارچی خصوصی هم دارند. نگاهی بر وضع زندگی آنها و ثروت باد آورده آنها خود گواهی بر مطالب من است.
اما سوال اینجاست که این محیط بانان محترم طبق چه قاعده ای انتخاب می شوند ؟ آیا محیط بانی که هنوز آنقدر علم ندارد که حیات وحش را تحت عنوان شکار می شناسد؛ لایق این است که محیط بان باشد و حافظ طبیعت؟
در سال 1378 که این منطقه را پارک ملی اعلام کردند جمعیت گله های کل و بز در این منطقه چیزی حدود 7000 راس بود اما حالا چه؟ از آن جمعیت به جرات می توان گفت که 500 راس هم باقی نمانده . دلیل چیست و در کجا باید مشکل را جستجو کرد؟
با اندکی تامل علت این کاهش جمعیت و عدم مدیریت را پی خواهید برد.آیا این انصاف است که با محصور کردن منطقه و بجای حفاظت از آن به جان این حیوانات بی دفاع افتاده و جهت رسیدن به اهداف شوم خود نسل انها را منقرض کنیم ؟ چرا می خواهیم تجربه تلخ انقراض گونه های خرس سیاه و گور ایرانی را که زمانی در این منطقه بودند و اکنون از آنها فقط نام آنها باقی ماتده را باز تکرار کنیم؟
آیا ضربات سنگینی که خشکسالیهای چند سال اخیر یه منطقه وارد کرده بس نیست؟
براستی ازاین سازما ن محیط زیست جز نام ننگ چیز دیگری هم درافکارعلاقمندان به طبیعت باقی مانده است؟
اما مشکل دوم که باز هم باز می گردد به همین عدم مدیریت سازمان محترم! محیط زیست:
بیش از80 درصد گیاهان ودرختچه های این منطقه گرفتار آفت خطرناکی بنام لورانتوس شده اند که آرام و بی صدا طبیعت بکر منطقه را تبدیل به بیابان میکند( روزنامه کارگزاران 9 مهرماه 87 ) و به راستی چه راحت می توان تعریف بیابان را در این منطقه دید و لمس کرد(اکوسیستم های تحلیل رفته و بیمار ...) چرا ما برای یک بار هم که شده پیشگیری قبل از درمان را امتحان نمی کنیم؟
چرا ما باید فقط شاهد حوادث تلخ باشیم و بعد از آن فقط حسرت بخوریم؟
اما از مشکلات دیگر که این منطقه را تهدید می کند از بین بردن درختان بنه (پسته کوهی) توسط حیوانی بنام تشی است که با کندن پوست تنه درخت ؛ از آن تغذیه می کند. که تهدید جدی برای این درختان محسوب می شود
مشکل بعد که مدتی پیش در وبلاگ به آن اشاره کردم اما گوشی مطالب ما را نشنید. شاید باید به زبان دیگر سخن گفت تا شاید پیدا شود گوش شنوایی.
از مدتی پیش به علت افزایش ساخت و ساز در منطقه و کمبود مصالح عده ای افراد سودجو اقدام به برداشت شن از کف دره ی "در معدن" نموده اند که متاسفانه سبب ریشه کنی تعداد زیادی از درختان بادام کوهی شده اند . آری طبیعت بکر این منطقه آرام آرام جان می دهد و بشر این موجود سودجو همچون سرطان به جان این طبیعت بکر افتاده و آنرا رو به سوی نابودی می برد
در این منطقه جنایت به حد بحرانی خود رسیده است اما
افسوس که این مزرعه را آب گرفته است دهقان مصیبت زده را خواب گرفته است
مطلبم را زیاد طولانی نمی کنم چرا که شاید مدعیان بی مزد و منت! ملول شوند از قرائت آن. اما وظیفه من بعنوان یک انسان با وجدان بیدار نوشتن و آگاهی و روشنی بخشی است باشد که وجدان های خفته بیدار شوند.
در فرصت مناسب تصاویر را هم به نمایش خواهم گذارد






| کرمان - خبرگزاری مهر: مدیرکل محیط زیست کرمان با اشاره به خطر انقراض نسل "گوره خر" در ایران از احداث سایت پرورش و تکثیر گوره خر در پارک ملی خبر کرمان خبر داد. |
|
عباسعلی دامنگیر در گفتگو با خبرنگار مهر در کرمان اظهار داشت: این گونه منحصر به فرد در استان کرمان در معرض انقراض قرار گرفته است و برای احیاء نسل این گونه با دستور رئیس سازمان محیط زیست کشور سایت پرورش و تکثیر گوره خر در پارک ملی خبر در شهرستان بافت راه اندازی شد. وی با اشاره به انتقال چند راس از این گونه در ایران از استان یزد به کرمان تصریح کرد: گونه منحصر به فرد گوره خر در کرمان منقرض شده است و در این پارک پنج راس گوره خر رها سازی شده است و با برنامه ریزی انجام شده سعی در تکثیر و احیاء گوره خر در کرمان داریم. وی گفت: این سایت با 100 هکتار وسعت حصار کشی شده است و با حضور کارشناسان و شکاربانان نهایت دقت در احیاء این گونه منحصر به فرد انجام می شود.
|
منبع: ![]() |
|
خبر |
|
موقعيت و تاريخچه
روستاي خبر از توابع بخش مرکزي شهرستان بافت، با مختصات جغرافيايي 56 درجه و 19 دقيقه طول شرقي و 28 درجه و 49 دقيقه عرض شمالي، در 60 کيلومتري جنوب غربي شهر بافت واقع شده است. اين روستا، از شرق به کوه خبر و از جنوب به کوه دهپاکوئيه محدود ميشود. روستاي خبر، از سطح دريا 2100 متر ارتفاع دارد و آب و هواي آن، در فصل بهار و تابستان، ملايم و مطبوع و در زمستانها نسبتاً سرد است. رودخانه دائمي خبر از ميان روستا عبور ميکند. روستاي خبر در حدود 6 قرن قدمت دارد و از روستاهاي تاريخي شهرستان بافت به شمار ميرود. اين روستا، از ديرباز ييلاق شهرهاي بافت و رابر بوده است. مردم روستاي خبر به زبانهاي ترکي و فارسي با گويش کرماني سخن ميگويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند. الگوي معيشت و سکونت بنابر نتايج سرشماري سال 1375، روستاي خبر در حدود 1503 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385، به 3000 نفر افزايش يافته است. بيشتر درآمد مردم اين روستا از فعاليتهاي زراعي، دامداري و باغداري تأمين ميشود. گروهي نيز در امور خدماتي و توليد صنايع دستي مانند قالي بافي اشتغال دارند. محصولات عمده زراعي و باغي اين روستا، شامل گندم، جو، يونجه، گردو، زردآلو، بادام، انار، انجير و آلبالو است. دامداري نيز رونق دارد و توليد انواع فرآوردههاي لبني مانند شير و کشک در روستا معمول است. قاليبافي از ديگر فعاليتهاي اقتصادي روستاي خبر است. روستاي خبر در کوهپايه استقرار يافته و بافت مسکوني متمرکزي دارد. کالبد روستا از معماري بومي و اقليم کويري و کوهپايهاي تأثير پذيرفته است. خانههاي روستا، عموماً با استفاده از مصالح آجر، خشت و سنگ ساخته شدهاند. بخشي از بافت روستا کاملاً قديمي و سنتي با خانههاي کاهگلي است. راههاي دسترسي درون روستا، عمدتاً با درختان زيبا محصور شدهاند. هماهنگي چشماندازهاي طبيعي، کوههاي زيبا، سرسبزي درختان و بافت مسکوني روستا، جلوههاي ويژهاي به اين روستاي ييلاقي بخشيدهاند. جاذبههاي گردشگري مهمترين جاذبههاي گردشگري اين روستا، منطقه حفاظت شده حيات وحش آن است. اين پارک ملي و بينالمللي، جاذبهها و ويژگيهاي منحصر به فرد طبيعي دارد. منطقه حفاظت شده خبر: پارک ملي خبر در 45 کيلومتري جنوب شهر بافت واقع شده است. حاشيه جنوبي پارک در فاصله 37 کيلومتري حاجي آباد، از توابع استان هرمزگان قرار دارد و در حال حاضر، جاده شوسهاي ارتباط اين شهر با منطقه را برقرار ميکند. مساحت اين پارک تقريباً 120 هزار هکتار است. اين پارک از ارتفاعات برفگير و مرتفع کوه خبر و دامنه سرسبز آن آغاز و به دشتها و چراگاههاي ارتفاعات نيمه گرمسيري جنوبي با اقليمي متنوع ختم ميشود. اين منطقه شش ايستگاه هواشناسي با پراکنش متفاوت دارد. استخراج ذخاير انواع سنگهاي مرمريت پارک به منظور حفظ تعادل اکوسيستم آن، ممنوع است. آثاري از ذخاير سرب و روي نيز در نواحي کوه درنيان، جنوب روچون کوه، اسماعيل آباد و مزار بالا ديده ميشود. تنوع آب و هوايي سردسيري، معتدل و گرمسيري نقاط مختلف پارک، موجب تشکيل سيستمهاي اکولوژيکي متعدد شده و زيستگاه گونههاي متنوع گياهي و جانوري را به وجود آورده است. کوه خبر با دامنههاي سرسبز، دشتها، چراگاهها، قلهها و اقليمهاي نيمه گرمسيري، معتدل و گرمسيري در هر فصل و گوشهاي از طبيعت اعجابآور خود، پوشش گياهي و گونههاي جانوري متنوعي را به نمايش ميگذارد. بخش اعظم اين منطقه مرتفع، پناهگاه جانوران گوناگون است. کوه بزرگ (با ارتفاع 3845) و کوچک خبر، در شمال غربي به صورت منفرد واقع شدهاند. مابقي ارتفاعات به صورت رشته کوهي از شمال شرقي تا جنوب غربي کشيده شدهاند. پستترين نقطه اين منطقه حفاظت شده در حدود هزار متر از سطح دريا ارتفاع دارد. اين منطقه، درههاي بسياري دارد که از مهمترين آنها ميتوان به دره شاه ولايت، دره خبر، دهنه گردو و ... اشاره کرد. دو قله اصلي چاه برف و برج شوم از ديگر جلوههاي طبيعي منطقه خبر است. غار شبپره که در کوه خبر واقع شده، شبيه تالار بزرگي است که 40 متر ارتفاع و 20 متر پهنا دارد ديوارههاي غار صيقلي است. در اين پناهگاه حيات وحش، دشتهاي مرکزي، دق عليجان، ميل زنگي و ... وجود دارد که زيستگاه انواع جانوران ميباشند. آبهاي سطحي آن به دليل ريزشهاي اندک جوي، بسيار کم است و در بيشتر ايام سال، آب مورد نياز آن از طريق چشمهها، رودخانههاي فصلي، چاهها، قناتها و ريزابههاي موقتي تأمين ميشود. گونههاي مهم گياهي پارک ملي خبر شامل کيکم، بنه، زرشک، انار شيطان، ارس، زيتون، بادام کوهي، بارهنگ، بومادران، زنبق وحشي و گل ماهور ميباشد. از گونههاي جانوري اين منطقه ميتوان به جبير، قوچ و ميش، کل و بز، رودک عسل خوار، سوري، دارکوب، تيهو، شکم سياه، هوبره، انواع چکچک، فلامينگو، اردک سبز، آبچليک، کمرکولي، باقرقره و کبک اشاره کرد. جمعيتي از گورخر ايراني نيز تا سال 1341 در دشت دق عليجان زندگي ميکردهاند که متأسفانه از آن سال به بعد، در منطقه، ديده نشده است. پناهگاه حيات وحش روچون: اين پناهگاه، در امتداد بوستان ملي خبر قرار دارد و در وسعتي برابر با 50 هکتار گسترده شده است. پوشش گياهي و جنگلهاي فراوان، اين پناهگاه را به زيستگاهي امن براي جانوران گوناگون تبديل کرده است. مجموعه بوستان ملي و پناهگاههاي خبر و روچون، سه نوع آب و هواي سردسيري، گرمسيري و معتدل دارند که تنوع جالبي از انواع گونههاي گياهي و جانوري را در خود جاي دادهاند. منطقه عشايرنشين خبر: محل اسکان عشاير در 30 کيلومتري خبر قرار دارد. قلمرو عشايرنشين خبر از چشماندازهاي منحصر به فرد زيست بوم عشاير کرمان است که همه ساله در زمان کوچ، گردشگران و کوهنوردان بسياري را به سوي خود جذب ميکند. از ديگر جاذبههاي روستاي خبر ميتوان به زيارتگاه شاه ولايت اشاره کرد. که از احترام ويژهاي در ميان مردم برخوردار است و بناي آن نيز واجد ارزشهاي تاريخي و هنري است. از آئينهاي ويژه روستاي خبر ميتوان به مراسم باران خواهي، مراسم ويژه ايام نوروز، اعياد مذهبي و ايام يلدا و چهارشنبه سوري و نيز عزاداري در ماههاي محرم و رمضان اشاره کرد. گردوبازي، تخممرغ بازي و چوب بازي از بازيهاي رايج در روستاي خبر است. پوشاک مردم روستاي خبر، همانند پوشاک رايج مردم شهرهاي پيرامون است، گروهي از زنان و مردان ميانسال از لباسهاي سنتي محلي استفاده ميکنند. سوغات روستاي خبر، مشتمل بر خشکبار، گردو، بادام و قاليچههاي دستبافت است. قاليبافي، مهمترين صنعت دستي اين روستاست. نقوش قالي و قاليچههاي اين روستا، از نقوش بسيار زيباي قاليهاي عشايري منطقه است. ساير محصولات پشمي مانند چادرهاي عشايري و زينتآلات، از ديگر صنايع دستي اين روستا است. از غذاهاي محلي و مورد توجه گردشگران اين روستا ميتوان به کشک بادمجان، بز قورمه و انواع کباب اشاره کرد. دسترسي: روستاي خبر، از طريق شهر بافت، با جادهاي آسفالت قابل دسترسي است. منبـــع:
http://www.iranchto.ir/WebForms/Fa/Tourism/TourismInfo.aspx?ID=491 | |




